0

Μπορεί η παραγωγή μελιού να έχει αυξηθεί κατακόρυφα στην χώρα και ο αριθμός των ανθρώπων που ασχολούνται ενεργά με την μελισσοκομία να έχει σχεδόν διπλασιαστεί, όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν σημαντικά προβλήματα στην προσπάθεια μετατροπής αυτής της άνθισης σε πραγματικούς όρους ανάπτυξης που θα έδιναν πνοή στην εθνική οικονομία.

Η αύξηση της παραγωγής του μελιού στα χρόνια της οικονομικής κρίσης είναι δεδομένη. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι εγγεγραμμένοι μελισσοκόμοι πριν από τα χρόνια της οικονομικής ύφεσης ήταν γύρω στους 14.000 σε όλη την Ελλάδα και πλέον έχουμε φτάσει τους 25.000 και πλέον, χωρίς να υπολογίζονται αυτοί που για τους δικούς τους λόγους δεν έχουν γραφτεί σε κάποιον από τους κατά τόπους συλλόγους. Από αυτούς, το 30% περίπου σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, είναι επαγγελματίες.

Στην κορυφή του καταλόγου η Δυτική Ελλάδα

Η Δυτική Ελλάδα παίζει βασικό ρόλο στην άνθηση της παραγωγής μελιού. Είναι η περιφέρεια που κατέχει τη δεύτερη θέση στην παραγωγή σε όλη την επικράτεια και διατηρεί τον μεγαλύτερο αριθμό μελισσοκόμων σε όλη την χώρα. Στην δε Αχαΐα ο αριθμός των μελισσοκόμων που έχουν εγγραφεί σε συλλόγους έχει εκτοξευτεί στους 1.500, ενώ -αν προσθέσουμε σε αυτούς τους μη εγγεγραμμένους-, τότε με βάση τις εκτιμήσεις ξεπερνούν τους 2.000.

Από αυτούς βέβαια, σύμφωνα με τα όσα τονίζει ο γενικός γραμματέας του συλλόγου μελισσοκόμων Αχαΐας Άνθεια, Βασίλης Αλιχός, μόνο το 20% υπολογίζεται ότι ασχολούνται επαγγελματικά με την μελισσοκομία, έχοντας την παραγωγή μελιού σαν πρώτο ή σαν δεύτερο επάγγελμα.

«Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που υπάρχουν η παραγωγή μελιού στην χώρα μας έφτασε τους 22.0000 τόνους σε όλη την επικράτεια» τονίζει ο Βασίλης Αλιχός. «Στα χρόνια της οικονομικής κρίσης και της έλλειψης εργασίας δεν ήταν λίγοι αυτοί που ψάχνοντας να βρουν μια εργασία αποφάσισαν να ασχοληθούν ενεργά με την μελισσοκομία, θεωρώντας προφανώς ότι είναι μία εύκολη δουλειά, χωρίς μεγάλο κόστος που μπορεί να τους επιφέρει ένα επιπλέον εισόδημα.

Τα πράγματα βέβαια δεν είναι καθόλου έτσι. Η μελισσοκομία είναι μία δύσκολη δουλειά που σου επιβάλλει να είσαι πάντα εκεί και επιπλέον έχει όλα τα χαρακτηριστικά που υπάρχουν στην γεωργική και πρωτογενή παραγωγή. Η εξάρτηση δηλαδή από τον καιρό, από τις ασθένειες που εμφανίζονται και από δεκάδες ακόμα παράγοντες που αν δεν τους προσέξεις ή ακόμα και να τους προσέξεις, μπορεί να σου κάνουν ζημιά στην δουλειά σου» τονίζει ο κ. Αλιχός.

Πόσο κοστίζει η μελισσοκομία;

Όσο για το κόστος; Αν θελήσει κανείς να προχωρήσει σε ένα προϋπολογισμό για το ξεκίνημα της επιχείρησής του θα πρέπει να εκτιμήσει τα έξοδα του σε πρώτη φάση γύρω στα 80 με 90 ευρώ την κάθε κυψέλη και σε δεύτερη φάση στα 35 ευρώ το κόστος συντήρησης τους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τροφές, φάρμακα ακόμα και χρήματα μεταφοράς.

«Για να πει κανείς ότι θέλει να ζήσει την οικογένεια του από την μελισσοκομία χρειάζεται να έχει πάνω από 500 κυψέλες. Από εκεί και πέρα υπολογίστε εσείς τα έξοδα που χρειάζονται για να κρατήσει κανείς όρθια μία τέτοια επιχείρηση» τονίζει ο κ. Αλιχός.

«Έξοδα που είναι δεδομένα, χωρίς να γνωρίζεις τα έσοδα που μπορεί να βγάλεις. Άλλωστε, ποτέ δεν είναι σίγουρο ακόμα και όταν έχεις κάνει αυτά που πρέπει, αν θα έχεις παραγωγή. Με λίγα λόγια είναι μία επιχείρηση σαν όλες τις άλλες που πέρα από τασυνηθισμένα εμπόδια υπάρχουν και αρκετοί αστάθμητοι παράγοντες που κάθε φορά είσαι υποχρεωμένος να αντιμετωπίσεις».
Πέραν αυτών είναι και οι όροι και το παιχνίδι που διαμορφώνει η παγκόσμια αγορά.

Όροι που θέτουν τους παραγωγούς σε ρόλο κομπάρσου στη διεθνή αγορά μελιού και αποδέκτες των ασύμφορων κανόνων που τίθενται με την ανοχή του κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Από την Κίνα, στα σούπερ μάρκετ

Από τους 22.000 τόνους ελληνικού μελιού είναι ζήτημα αν  διατίθενται στην αγορά οι μισοί από αυτούς. «Η συντριπτική πλειοψηφία των μελιών που συναντάμε στα ράφια των σούπερ μάρκετ δεν είναι μέλι που προέρχεται από την Ελλάδα, αλλά είναι εισαγόμενο, είτε από την Ευρωπαϊκή Ένωση είτε άλλες χώρες, με πρώτη και καλύτερη την Κίνα» τονίζει ο Βασίκης Αυλιχός.

Το όλο θέμα έχει να κάνει με τον αθέμιτο ανταγωνισμό που χαρακτηρίζει και αυτόν τον τομέα της παγκόσμιας αγοράς. Η Κίνα είναι αυτή τη στιγμή η πρώτη χώρα στην παραγωγή μελιού σε όλο τον κόσμο με 502.000 τόνους παραγωγή. Δεύτερη στον κόσμο έρχεται η Ευρωπαϊκή Ένωση με 237.000 τόνους.

Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχοντας ανοίξει τα σύνορα της αγοράς της, μη βάζοντας δασμούς ή άλλους περιοριστικούς όρους (όπως έκανε η Αμερική) έδωσε την δυνατότητα στην Κίνα να σπάσει το φράγμα και σε αυτόν τον τομέα και να μπει στο προσκήνιο έχοντας τον πρώτο ρόλο στο διεθνές χρηματιστήριο μελιού.

Είναι αξιοσημείωτο ότι ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση παράγει ετησίως πάνω από 220.000 τόνους μέλι, ταυτόχρονα εισάγει γύρω στους 200.000, με την μεγαλύτερη ποσότητα εξ αυτών να προέρχεται από την Κίνα. Το βασικό πλεονέκτημα του κινέζικου μελιού δεν έχει να κάνει ασφαλώς με την ποιότητα, αλλά με την τιμή του.

Το κόστος παραγωγής του ελληνικού μελιού ξεκινάει από τα 3,5 με 5 ευρώ το κιλό. Στην λιανική το ελληνικό μέλι το βρίσκει κανείς στη μέση τιμή των 8 με 12 ευρώ το κιλό και ανάλογα με την ποιότητα του πάει και παραπάνω. Αντίθετα, το κόστος παραγωγής στο κινέζικο δεν είναι πάνω από 1 ευρώ και το κουτάκι στα ράφια των σούπερ μάρκετ πουλιέται στα 2, 5 με 3 ευρώ το κιλό. Υπάρχει λοιπόν μία σημαντική διαφορά στην τιμή των δύο προϊόντων που όχι μόνο ποιοτικά δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους, αλλά επιπλέον το κινέζικο μπορεί να επιφέρει ακόμα και βλαβερές συνέπειες στον οργανισμό

Η ποιότητα και η ανάμειξη των εισαγόμενων με τα ελληνικά

«Το μέλι παράγεται με συγκεκριμένους τρόπους για να μπορεί να δώσει τα οφέλη του στον οργανισμό» τονίζει ο Βασίλης Αλιχός.

«Υπάρχουν έρευνες που δείχνουν ότι τα χημικά χαρακτηριστικά του εισαγόμενου μελιού δεν έχουν καμία σχέση με το ελληνικό μέλι. Αντίθετα, οι έρευνες αυτές δείχνουν ότι τα μέλια αυτά, ειδικότερα τα κινέζικα, είναι επιβαρυμένα με βαρέα μέταλλα και χημικά συστατικά που αλλοιώνουν τον χαρακτήρα του είδους και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να γίνουν ακόμα και επικίνδυνα για τον οργανισμό»

Εκτός των εισαγόμενων ένα επιπλέον αρνητικό στοιχείο έχει να κάνει με την τυποποίηση του μελιού, με τις περισσότερες εταιρείες να καταλήγουν στην ομογενοποίηση, αναμειγνύοντας δηλαδή τα εισαγόμενα μέλια με το ελληνικό μέλι, διοχετεύοντάς τα στην αγορά, βάζοντας έτσι στην άκρη τους παραγωγούς.

Απογοητεύονται οι νέοι και τα παρατάνε

Η κατάσταση, πάντως αυτή σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες δυσκολίες του επαγγέλματος, έχει επηρεάσει την άνθιση της παραγωγής του μελιού, με τους Έλληνες μελισσοκόμους να βλέπουν ότι το προϊόν τους δεν έχει την ανάλογη ανταπόκριση, συγκριτικά τουλάχιστον με την ποιότητα του.

«Τον τελευταίο 1,5 χρόνο βλέπουμε το φαινόμενο αρκετοί από τους μελισσοκόμους, ειδικότερα οι νέοι που ασχολήθηκαν με τον χώρο ευελπιστώντας να κάνουν κάτι, να εγκαταλείπουν» τονίζει ο γενικός γραμματέας του συλλόγου.

Προβλήματα στην Αχαΐα με την παραγωγή του τοπικού ΠΟΠ βανίλια Μαινάλου

Στην Αχαΐα αρνητικό ρόλο έχει παίξει επιπλέον ότι την τελευταία δεκαετία έχει σταματήσει ουσιαστικά η παραγωγή του τοπικού ΠΟΠ μελιού Βανίλιας Ελάτου που παράγεται στην ευρύτερη περιοχή του Μαινάλου.

Η παραγωγή έχει σταματήσει λόγω των κλιματολογικών και περιβαλλοντικών συνθηκών που υπάρχουν πλέον και που δεν ευνοούν την εμφάνιση του, με αποτέλεσμα οι ποσότητες που παράγονται να είναι τα τελευταία χρόνια απειροελάχιστες.

«Ήταν η αιχμή του δόροτος για την μελισσοκομία της περιοχής μας. Πλέον οι μελισσοκόμοι χωρίς αυτό στην φαρέτρα μας είμαστε αναγκασμένοι να πηγαίνουμε σε άλλα σημεία της Ελλάδας για να βρούμε το πρότυπο της παραγωγής μας και αυτό είναι ένα επιπλέον κόστος για εμάς».

Το μέλι Μαινάλου είναι μέσα στα τρία προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης μέλια της χώρας μας.
«Έχουμε το καλύτερο μέλι στον κόσμο κατά την άποψη μου, καλύτερο ακόμα και από αυτό της Νέας Ζηλανδίας που δίνεται στην Γερμανία στην τιμή των 500 ευρώ το κιλό και αντί να κάνουμε ενέργειες για να το αναδείξουμε, θα μπορούσα να πω ότι μέχρι τώρα η πολιτική που ακολουθεί το κράτος είναι να το υποβαθμίζει εσκεμμένα, για τους δικούς του λόγους, δίνοντας έδαφος στο κινέζικο μέλι. Κινδυνεύουμε να χάσουμε όμως το παιχνίδι και με το μέλι όπως το χάσαμε και με άλλα είδη ΠΟΠ».

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο πρόσφατο συνέδριο που έκαναν οι τοπικοί μελισσοκόμοι του νομού στην Πάτρα, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Μάκης Βορίδης, αν και προσκεκλημένος, δεν τους έκανε την τιμή να πατήσει το πόδι του. Δεν εμφανίστηκε καν.

Χωρίς συνεταιρισμό ο νομός μας

Πέρα από την στάση της πολιτείας δεν έχουν γίνει έως τώρα ούτε οι σωστές ενέργειες για την συγκρότηση συνεταιρισμών από πλευράς μελισσοκόμων με σύγχρονους όρους μάρκετινγκ και προώθησης που θα μπορούσαν να δώσουν μια κάποια απάντηση στον αθέμιτο ανταγωνισμό.

Ένας συνεταιρισμός που υπήρχε στην περιοχή της Αχαΐας διαλύθηκε πριν από έξι χρόνια αφού δεν άντεξε οικονομικά να σταθεί όρθιος. «Στην Ελλάδα αυτό που έχω δει είναι ότι υπάρχει έλλειψης συνεννόησης και διάθεσης συνεργασίας. Δεν υπάρχει επιπλέον εμπιστοσύνη.

Θεωρούμε ότι μπορούμε να τα κάνουμε όλα από την παραγωγή μέχρι την προώθηση και το μάρκετινγκ. Δεν είναι όμως έτσι. Αποτέλεσμα αυτού είναι παρόλο που η παραγωγή του μελιού έχει αυξηθεί και είναι ποιοτικά ένα είδος που βρίσκεται σε ένα υψηλό επίπεδο η εξαγωγή του να είναι σχεδόν σε μηδαμινή βάση».

Κ.Α.

(από εφημερίδα 7 Μέρες Ενημέρωση)

Καραμανλής για Πατρών-Πύργου: Πολύ σύντομα θα έχουμε συμφωνία με τους παραχωρησιούχους

Previous article

Εκλογικός νόμος: Δήμαρχος και Περιφερειάρχης από την πρώτη Κυριακή με 40%

Next article

You may also like

Comments

Comments are closed.