- Advertisement -
9 C
West Greece
ΑρχικήΑπόψεις - ΑρθραΟ Δηµήτρης Στεµπίλης ξετυλίγει το κουβάρι της συµµετοχής της περιοχής μας στον...

Ο Δηµήτρης Στεµπίλης ξετυλίγει το κουβάρι της συµµετοχής της περιοχής μας στον Αγώνα του `21

- Advertisement -spot_img

Η ξεχασµένη συνεισφορά της Δυτικής Αχαΐας

Οι επισηµάνσεις και τα ντοκουµέντα του κ. Στεµπίλη:


Στην επίσηµη ιστοριογραφία και στο συλλογικό υποσυνείδητο το ξέσπασµα της Ελληνικής Επανάστασης και η ευόδωσή της είναι άρρηκτα συνδεδεµένα µε την Πελοπόννησο. Ο Μωρηάς µε τους πρωταγωνιστές του, διάσηµους και «άσηµους», έπαιξε τον καθοριστικότερο ίσως ρόλο ως γεωγραφική και διοικητική περιφέρεια στη δηµιουργία του νέου ελληνικού κράτους.


Ανάµεσα στις περιοχές που πρωτοστάτησαν στον Αγώνα στην Πελοπόννησο ήταν η Αχαΐα. Ωστόσο, παρόλο που γνωρίζουµε πολλά για τα γεγονότα στην Πάτρα, ίσως η πιο σηµαντική
πόλη της πελοποννησιακής χερσονήσου εκείνη την περίοδο, το Αίγιο (Βοστίτσα τότε) και τα Καλάβρυτα, δεν είναι γνωστή στο ευρύ κοινό η συνεισφορά στην Επανάσταση της ∆υτικής Αχαΐας.

Οι αναφορές που έχουν διασωθεί δεν είναι λίγες, αλλά η ανάδειξή τους µέσω των πηγών σκιάζεται από την πολιορκία της Πάτρας, στην οποία όµως η ∆υτική Αχαΐα προσέφερε πάρα πολλά.


Για να κατανοήσουµε τη σηµασία της νευραλγικής αυτής περιοχής χρειάζεται να γνωρίζουµε ότι, πέρα από το εύφορο έδαφός της, η παραλιακή της ζώνη, µε σηµαντικότερα λιµάνια τις Αλυκές και το Καραβοστάσι, χρησίµευε στην επικοινωνία µε τα Ιόνια νησιά, ως δίαυλος που θα βοηθούσε σε κρίσιµες στιγµές τον επαναστατικό αγώνα. Στα 1802 οι Οθωµανοί θα κηρύξουν στην Πελοπόννησο τον διωγµό των κλεφτών, µε αποτέλεσµα πολλοί να
καταφύγουν στη ∆υτική Αχαΐα και επίσης πολλοί από αυτούς µαζί µε επώνυµους γόνους προκρίτων της Αχαΐας να περάσουν στα Επτάνησα.


Ενα από τα σηµαντικότερα προεπαναστατικά γεγονότα που θρυλούνται αλλά και έχουν καταγραφεί από την παράδοση είναι ότι στα 1807 ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης αποβιβάστηκε στο λιµάνι των Αλυκών και από εκεί ξεκίνησε την επίθεσή του στις ιδιοκτησίες του Σαΐτ Αγά, που ήταν ο κύριος Οθωµανός ιδιοκτήτης και διοικητής της περιοχής. Η επιχείρηση αυτή του Κολοκοτρώνη οδήγησε σε αντίποινα από την πλευρά των Τούρκων, µε αποτέλεσµα την ερήµωση της περιοχής, αναδεικνύοντας όµως ταυτόχρονα τη µελλοντική επαναστατική δυναµική της.


Το 1809 η περιοχη συγκαταλέγεται στο σχέδιο αυτονόµησης περιοχών της Πελοποννήσου µε τη δηµιουργία ενός προτεκτοράτου υπό την επικυριαρχία της Γαλλίας του Ναπολέοντα, που τελικά δεν ευδοκίµησε. Σηµαντική εικόνα για την περιοχή προτού ξεσπάσει η Επανάσταση
µας δίνει ο Πουκεβίλ, που τη συνδέει µε τη Ζουµπάτα στο Παναχαϊκό, αφού οι κάτοικοί της µεταφέρονταν ανάλογα µε την εποχή για τις ανάγκες της συντήρησης των κοπαδιών τους. Από τη Ζουµπάτα καταγόταν και στην Κάτω Αχαΐα είχε ζήσει ο Μητροπολίτης ∆έρκων και µέλος της Φιλικής Εταιρείας Γρηγόριος, που απαγχονίστηκε από τους Τούρκους στις 3 Ιουνίου 1821 στην Κωνσταντινούπολη. Ο Γάλλος περιηγητής αναφέρεται σε ζωντανούς και δραστήριους ανθρώπους, στο χάνι του Σαΐτ Αγά που βρίσκεται στην Κάτω Αχαΐα και στο
λιµάνι των Αλυκών, όπου είδε πλοίο να φορτώνει καυσόξυλα για τη Μάλτα. Ο σηµαντικότερος οικισµός είναι η Επάνω Αχαΐα, ενώ στην Κάτω Αχαΐα καταγράφονται 30 καλύβες.


Η πιο γνωστή χρονικά στιγµή για τα γεγονότα της Επανάστασης στη ∆υτική Αχαΐα είναι αναµφίβολα ο Φεβρουάριος του 1822. Παρά τις αντιδράσεις των αχαιών προκρίτων, ο Κολοκοτρώνης καταφθάνει για να διευθύνει τις επιχειρήσεις στην πολιορκία της Πάτρας, αφού µετά την άλωση της Τριπολιτσάς έχει χριστεί αρχιστράτηγος του Αγώνα στην Πελοπόννησο. Η Χαλανδρίτσα και η Κάτω Αχαΐα (Αχαγιά) αποτελούν τα ιδανικά σηµεία για την ευρεία στρατοπέδευση και λειτουργούν ως ορµητήρια προς την Πάτρα. Συνολικά και στα δύο σηµεία στρατοπέδευσαν γύρω στους 10.000 άνδρες, ενώ στην εκστρατεία στις αρχές Μαρτίου συµµετείχαν, σύµφωνα µε τον Σπυρίδωνα Τρικούπη, 6.300 πολεµιστές, µε
τους Ελληνες αγωνιστές να επιστρέφουν µετά το τέλος των µαχών στην Αχαγιά. Επίσης, στις 25 Φεβρουαρίου έχει καταγραφεί η αποβίβαση στην Κάτω Αχαΐα 6.000 ανδρών του οθωµανικού στόλου, γιατί δεν µπορούσαν να προσεγγίσει στην Πάτρα.


Η περιοχή καθ’ όλη τη διάρκεια της Επανάστασης θα λειτουργήσει ως κέντρο ανεφοδιασµού των επαναστατών και «γέφυρα» σωτηρίας τους προς τα Επτάνησα, ενώ θα παίξει ρόλο στις επιτυχηµένες προσπάθειες του σπασίµατος του αποκλεισµού του Μεσολογγίου, αφού γεωγραφικά βρίσκεται ακριβώς απέναντι. Στις 26 και 27 Αυγούστου 1827 θα λάβει χώρα και η σηµαντική µάχη της Καυκαριάς, στα όρια µε τη ∆υτική Αχαΐα, µε κύρια τη συµβολή και συµµετοχή των Μαζαρακιωτών, που πλέον οι απόγονοί τους ζουν στο Κάτω Μαζαράκι. Στα
1828, µε την απελευθέρωση της περιοχής, η Κάτω Αχαΐα, που θα αναδειχθεί στο διοικητικό, εµπορικό και αγροτικό κέντρο της περιοχής, περιλαµβάνει πια πληθυσµό 40 οικογενειών.

Newsroom

spot_img

Σας ενδιαφέρουν

);