1

Η ημέρα που «έπεσα» με αλεξίπτωτο στη ‘Μεσημβρινή΄ του (Θόδωρου) Βαρδινογιάννη ήταν μια τυπικά ευχάριστη στάση στη ζωή μου, την επαγγελματική. Ήρεμη ατμόσφαιρα λειτουργίας, λογική αριθμητική σύνθεση, καλοί γραφιάδες (με αρκετούς και σε άλλες δημοσιογραφικές δουλειές). Χωρίς όμως … εξάρσεις στο θεματολόγιο.

Τα τρέχοντα, προγραμματισμένα να καλυφτούν –έρχονταν στην ώρα τους και η Σύνταξη Ύλης από εκείνη τη στιγμή έτρεχε ασθματικά «να κλείσει». Δηλαδή, ο ‘πύραυλος’ Ντίνος Βεντίκος, εγώ και οι …πιστέψτε με, δεν θυμάμαι, κλείναμε τις σελίδες χωρίς πολλά πολλά γιατί «περίμενε το τυπογραφείο» και μετά η εκτύπωση. Γύριζα στο σπίτι κουρασμένος χωρίς την ευχαρίστηση της κάποιας δημιουργίας. Μπορώ να συμπεράνω ότι η ‘Μ’ και να μην εκδίδονταν τότε δεν θα έλειπε κι από κανέναν (τρόπος του λέγειν).

Διευθυντής, ο παλαιός με βάση την επετηρίδα Χρήστος Πασαλάρης (1925-2018). Παιδί της ΕΠΟΝ στην Κατοχή και τα Δεκεμβριανά, στις ανατολικές συνοικίες (σαν ο «Αλέξης»), πιάστηκε από τους Γερμανούς και φυλακίστηκε. Ένας από τους βοηθούς του Κώστα Καραγιώργη στο αθλητικό και την Ύλη του ‘Ριζοσπάστη΄  – της Απελευθέρωσης (αγωνιστικό σχολείο δημοσιογραφίας και την εποχή εκείνη). Ταλαιπωρημένος, από το ‘46 μέχρι το ’50, μαζί με δεκάδες χιλιάδες άλλους εξόριστους –όλων των ηλικιών, μέχρι που ανένηψε στην Μακρόνησο. Εισδοχή στην αστική δημοσιογραφία και πέρασμα από διάφορες εφημερίδες της εποχής, όλων των αποχρώσεων, και το ’53 προσλήφθηκε στο συγκρότημα του Δημήτρη Λαμπράκη και συγκεκριμένα στην αμφιλεγόμενη πολιτικά απογευματινή εφημερίδα ‘Νέα΄. Από εκεί και πέρα από το ΄70 μέχρι το βιολογικό τέλος του… (ας διαβάσετε τα σχετικά λήμματα για τον Χ.Π., στο ίντερνετ, ή τα βιβλία του και βάλτε το μυαλό σας να δουλέψει λογικά και περισσότερο πολιτικά.) Ήταν ο Δάσκαλος.

Ο Νίκος Χατζηνικολάου υπήρξε το τρίτο πρόσωπο που μου εντυπώθηκε στη μνήμη από την πρώτη στιγμή. Σοβαρός νέος που εργαζόταν με αγάπη στο πολιτικό ρεπορτάζ, με πολύ καλό χειρόγραφο, και μια ελαφρώς ψυχρή ευγένεια που εντυπωσίαζε. Που να φανταστώ την μετέπειτα εξέλιξή του στην τηλεόραση. Παρόλο που ήταν γιός υπουργού και από τους κορυφαίους συνδικαλιστές στη μαθητική παράταξη της ΝΔ, των ΜΑΚΙ, και  στα φοιτητικά χρόνια του (γράφτηκε στο Πάντειο) ως επικεφαλής της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αφιερώθηκε στη δουλειά που επέλεξε (ή τον επέλεξαν (;) γιατί η παλιά φρουρά των «δεξιών» δημοσιογράφων είχε ελαχιστοποιηθεί αριθμητικά και το Κόμμα χρειαζόταν νέο αίμα).

Η διαδρομή του Ν.Χ. είναι συνεχώς ανοδική και αξίζει να εξεταστεί από τους πανεπιστημιακούς ερευνητές. Από την εφημερίδα των Βαρδινογιάννηδων βρέθηκε στον ραδιοφωνικό σταθμό 9.84΄ (επί  Έβερτ), επιλέχτηκε από τους πρώτους για το MEGA (των μεγαλοεκδοτών) –είχε απήχηση στο κοινό…  κι από τότε μέχρι σήμερα δεν μπόρεσε να τον ανακόψει κανένας. Ορίστηκε πρόεδρος εταιριών ΜΜΕ, παρουσίασε ότι εκπομπή θέλησε (ουδείς πολιτικός του αρνήθηκε συνέντευξη), μεταπήδησε από τηλεοπτικό σταθμό σε άλλον με μια ευλυγισία αξιοπρόσεκτη, ίδρυσε ραδιόφωνα και εφημερίδες (και συγκρότημα με τον Γιώργο Κουρή), δίδαξε σε σχολές δημοσιογραφίας… απόκτησε φανατικούς φίλους αλλά και εχθρούς.

Ρουτίνα. Άρχισα να «πήζω». Η αλλαγή σελίδας ήρθε πάλι από τον Κώστα το Σκούρα. Τον πιο πιστό φίλο του Τεγόπουλου. Είχε δεχτεί να διευθύνει την ευέλικτη πολιτικά ΄Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία΄, με επιτελικούς τον σχετικά παλιό Γιώργο Μπέρτσο και τον νέο στη δουλειά Πάνο Κολιοπάνο. Βρήκα την ευκαιρία να αποχωρήσω από την ΄Μ΄ σχετικά εύκολα. Ο Πασαλάρης είχε τη συνήθεια να σχολιάζει την έκδοση της … προηγούμενης μέρας (!) Την ημέρα της έκδοσης περισσότερο τον απασχολούσαν το άρθρο, το πρωτοσέλιδο ή διάφορα άλλα…  Έτσι, με βαρύ ύφος κάτι έλεγε για να πει (την επομένη) στη σύνταξη ύλης. Σου χάλαγε το πρωινό χωρίς λόγο. Αποχώρησα, λοιπόν, ησύχως…-

 

Πρόγραμμα κρατικών οικονομικών ενισχύσεων σε αγρότες -Ποιοι παίρνουν χρήματα (ΦΕΚ)

Previous article

Σούπερ ντέρμπι την Κυριακή | Η Αχαγιά 82 υποδέχεται τον Ηλυσιακό του Αντώνη Φώτση

Next article

You may also like

More in Featured