Πριν τη Φραγκοκρατία το βουνό ονομαζόταν “Μαυρονέρι”. Το όνομά του, που απαντάει και ως “Μόβρα” ή “Μόβρι”, είναι παραφθορά του ονόματος “Μαύρα” (στα γαλλικά: Mauvre) κατόπιν της συγχύσεως του παλιού ονόματος “Μαυρονέρι” του όρους αυτού με το νησί της Αγίας Μαύρας, δηλ. τη Λευκάδα, από τους Φράγκους κατακτητές της περιοχής.

Η Μόβρη (ή και Μώβρη) είναι οροσειρά-βουνό της Αχαΐας, στην βόρεια Πελοπόννησο, με μέγιστο υψόμετρο περίπου 800 μέτρα.

Βρίσκεται νότια της πεδιάδας της δυτικής Αχαΐας και καταλαμβάνει μεγάλη έκταση της ενδοχώρας του δήμου Δυτικής Αχαΐας.

Στις βόρειες παρυφές και πρόποδες του βρίσκονται τα χωριά: Βυθούλκας, Ελαιοχώρι, Κρίνος, Πουρνάρι και το μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου Μπάδα.

Στα βορειοανατολικά βρίσκονται: η Άρλα και η Φώσταινα. Στα δυτικά βρίσκονται τα χωριά: Πέτα, Ριόλος και Ματαράγκα, καθώς και το μοναστήρι του Φιλοκαλίου.

Στα νότια βρίσκονται τα χωριά: Πολύλοφο (Μπράτι) και Αγίος Νικολάος (Σπάτα) καθώς και τα μοναστήρια της Αγίας Μαρίνας Μαρίτσης καθώς και του Αγίου Νικολάου Σπάτων.

Στο κεντρικό τμήμα του βουνού βρίσκεται: ο εγκαταλελειμμένος και ερειπωμένος πλέον οικισμός των Τσαγκαραίικων.

Υπήρξε φυσικό σύνορο των πρώην δήμων Μόβρης και Ωλενίας ενώ ένα μικρό μέρος του ανήκε στον πρώην Δήμο Λαρισσού. Από την 1η Ιανουαρίου του 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης εκτείνεται εξ ολοκλήρου στον νεοπαγή Δήμου Δυτικής Αχαΐας και αποτελεί σημαντικό σημείο αναφοράς.